5 مارس 2024- مطالعه اخیر منتشر شده در Circulation Research نشان داد که فراوانی و مشخصات فنوتیپی مونوسیت ها، ارتباط نزدیکی با خطر قلبی عروقی (CV) در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 (T2D) دارد.

یافته‌ها حاکی از آن است که ارزیابی تعداد و فراوانی مونوسیت‌ها، یک نشانگر پیش‌بینی‌کننده ی ارزشمند برای خطر حوادث CV در بیماران دیابتی است.

مطالعات قبلی نشان داده‌اند که دیابت یک عامل خطر اصلی برای بیماری‌های قلبی عروقی آترواسکلروتیک (ASCVD) است و خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی در بیماران مبتلا به دیابت در مقایسه با بیماران بدون دیابت، دو برابر بیشتر است. با این حال، یک ناهمگونی در خطر قلبی عروقی در میان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 وجود دارد که سیستم های امتیاز دهی خطر قلبی عروقی در تشخیص آن ناکام هستند. هیچ یک از این سیستم های امتیاز دهی برای خطر قلبی عروقی، افکتور ایمنی پروآتروژنیک، یا همان تعداد مونوسیت های خون را در نظر نمی گیرند.

مونوسیت های در گردش سلول های افکتور التهابی هستند که در دیابت نوع 2 و آتروژنز نقش دارند. دکتر Nicolas Venteclef، و همکارانش از آزمایشگاه IMMEDIAB، در پاریس- فرانسه، رابطه بین مونوسیت های در گردش و پیشرفت خطر CV را در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 با استفاده از تجزیه و تحلیل فنوتیپی، متابولومیک و ترانسکریپتومی در یک مطالعه مقطعی بر روی یک جمعیت شامل 672 شرکت کننده ی مبتلا به دیابت نوع 2 بررسی کردند.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

· نمره کلسیم شریان کرونری با تعداد مونوسیت های خون و فراوانی زیرگروه مونوسیت کلاسیک همبستگی مثبت داشت.

· خوشه‌بندی k-means بدون نظارت بر اساس پروفایل‌های زیرگروه مونوسیت ها، نشان داد که 3 آندوتیپ اصلی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 در معرض خطر متفاوتی برای حوادث قلبی عروقی هستند. این مشاهدات در یک گروه اعتبارسنجی از 279 شرکت کننده ی مبتلا به دیابت نوع 2 تایید شد.

· ارتباط پیش‌بینی‌کننده بین تعداد مونوسیت‌ها و عوارض جانبی عمده قلبی عروقی از طریق یک گروه آینده‌نگر مستقل از 757 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 تأیید شد.

· ادغام آنالیزهای ترانسکریپتوم مونوسیتی و متابولوم های پلاسما، اختلال در مسیرهای میتوکندری (چرخه اسید تری کربوکسیلیک، مسیر فسفوریلاسیون اکسیداتیو) را نشان داد که بر یک فنوتیپ پرواتروژنیک تأکید دارد.

این یافته ها ارتباط بین تعداد معمول مونوسیت های مشتق از گلبول های سفید خون و خطر CV را در میان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 نشان می دهد. با ترکیب آنالیزهای ایمونوفنوتیپیک و متابولومیک پلاسما، محققان فسفوریلاسیون اکسیداتیو و مدولاسیون میتوکندری را در یک زیرگروه مونوسیتی خاص نشان دادند که با آندوتیپ بیماران دیابت نوع 2 که در معرض خطر قلبی عروقی بالاتری هستند، مرتبط است.

محققان نوشتند: ما ارتباطی از دو پدیده را نشان دادیم اول افزایش مخزن مونوسیت‌ها، که منجر به آماده‌تر شدن آنها برای نفوذ در پلاک‌های آترواسکلروتیک می‌شود که باعث تقویت پیشرفت بیماری میگردد و دوم اختلال عملکرد میتوکندری در این مونوسیت‌ها، که توضیحی بالقوه برای افزایش خطر CV مرتبط با دیابت نوع 2 ارائه می‌کند.

آنها نتیجه گیری کردند که «یافته‌های ما مونوسیت‌ها را به‌عنوان کاندیدهای خوبی برای پیش‌بینی توسعه عوارض قلبی عروقی در بیماران دیابت نوع 2 نشان می‌دهد و ارتباط تعیین فنوتیپ مونوسیت‌های در گردش را برای ارزیابی خطر CV در دیابت نوع 2 برجسته می‌کند».

منبع:

https://medicaldialogues.in/cardiology-ctvs/news/dysfunctional-blood-monocytes-may-predict-cvd-risk-in-patients-with-type-2-diabetes-study-125236